کارت مغناطیسی

magnetic1اولین کارت هایی که به طور گسترده در زمینه تجارت الکترونیک و به عنوان کارت های بانکی مورد استفاده قرار گرفت کارت های مغناطیسی بودند. این کارت ها که با قرار گرفتن یک نوار مغناطیسی بر روی کارت های پی وی سی ایجاد می-شوند، به علت محدودیت های فیزیکی موجود حجم اطلاعاتی زیادی را شامل نمی شوند.
نوار مغناطیسی روی این کارت ها بنا به «استاندارد ایزو ۷۸۱۱» از سه تراک تشکیل شده است که اطلاعات ویژه ای بر روی هر تراک ثبت می شود. تراک ۱ کارت معمولاً شامل اطلاعاتی از قبیل نام دارند و شماره حساب شخص است و سایر اطلاعات کنترلی نیز بر روی تراک های دیگر قرار دارد.
در برخی از خودپردازهای بانک ها نوشتن بر روی تراک ها نیز ممکن است. این کارت ها به دو دسته اصلی تقسیم می-شوند: HiCo و LoCo. کارت های HiCo از کیفیت بهتری نسبت به کارت های LoCo برخوردار بوده و تأثیرات کمتری در استفاده مداوم، همجواری با کارت های دیگر و میدان های مغناطیسی می پذرند. همچنین بر اساس آزمایشات انجام شده، درصد صحیح خوانده شدن اطلاعات در نوع HiCo بسیار بیشتر از نوع دیگر بوده و با وجود هزینه بیشتر آن، به صرفه تر هستند.
به علت امنیت پایین تر این کارت ها نسبت به کارت های هوشمند و سهولت خواندن تراک های موجود بر روی آنها و توانایی کپی کردن اطلاعات آنها روی کارت دیگر (کپی کردن کارت)، غالباً از این کارت ها در ارتباطات آنلاین و یا به عنوان کارت های شناسایی روزمره استفاده می گردد.